Επισκέφτηκα το Καστελλόριζο για πρώτη φορά στο πλαίσιο του ∆ιεθνούς Φεστιβάλ Ντοκιµαντέρ, που διοργανώνει εκεί κάθε χρόνο το Ελληνικό Ίδρυµα Ιστορικών Μελετών (Ι∆ΙΣΜΕ). Μέχρι εκείνη τη στιγµή το Καστελλόριζο ήταν για εµένα µια µικρή κουκίδα στο χάρτη. Ήταν ένα µακρύ ταξίδι – εικοσιτεσσάρων ωρών. Αυτό που µε εξέπληξε ευχάριστα ήταν οι τελευταίες τέσσερις ώρες του ταξιδιού, το κοµµάτι από τη Ρόδο έως το Καστελλόριζο. Μέχρι την Ρόδο ήταν ένα τυπικό ταξίδι µε πλοίο στο Αιγαίο, µε δυνατό αέρα, θαλασσοταραχή και αµέτρητα νησιά. Όλα αυτά αλλάζουν από εκεί και πέρα: ο δυνατός αέρας σταµατά, η θάλασσα είναι εντελώς γαλήνια... Το µόνο που βλέπεις είναι από τη µια µεριά του πλοίου το απέραντο γαλάζιο, από την άλλη τα παράλια της Μικράς Ασίας. Χωρίς τον δυνατό αέρα, χάνεται και ο ήχος, που έχεις συνηθίσει να ακούς στο κατάστρωµα. Μια µοναδική σιγή, µια γαλήνη που τη βιώνεις µε όλες σου τις αισθήσεις. Νιώθεις ότι ο χρόνος σταµατά, ότι η κίνηση του πλοίου γίνεται σαν µέσα σε ένα παγωµένο στιγµιότυπο. Οι τελευταίες τέσσερις ώρες είναι λοιπόν οι πιο συγκλονιστικές από όλο το ταξίδι και ξαφνικά εµφανίζεται το Καστελλόριζο. Η άφιξη του πλοίου, που µε απόλυτης ακρίβειας ελιγµούς προσεγγίζει την προκυµαία, είναι το ίδιο αθόρυβη. Το πλοίο της γραµµής καταλαµβάνει σχεδόν ολοκληρωτικά το λιµάνι. Το Καστελλόριζο είναι ένα πολύ µικρό νησί, που σε µαγεύει από την πρώτη στιγµή που το αντικρίζεις από το πλοίο. Πέρα από το λιµάνι του δεν έχει άλλον οικισµό. Είναι πραγµατικά εντυπωσιακό όταν αναλογίζεσαι τους δεκατέσσερις χιλιάδες κατοίκους που είχε µέχρι το 1922. Πού χώραγαν όλοι αυτοί οι άνθρωποι σε αυτόν τον µικρό τόπο; Τα ίχνη τους βρίσκονται στα ερείπια που είναι διάσπαρτα στον οικισµό. Παρόλες τις πολλές καταστροφές που έζησε το νησί, το Καστελλόριζο διατηρεί την οµορφιά του και το ιδιαίτερο αρχιτεκτονικό του ύφος, το οποίο µπορείς να ανακαλύψεις περπατώντας το από τη µια άκρη στην άλλη. 

Γεννήθηκε στην Αθήνα το 1977. Σπούδασε στην Ανωτάτη Σχολή Καλών Τεχνών της Αθήνας µε υποτροφία του ΙΚΥ, µε δασκάλους τον Γιάννη Ψυχοπαίδη, Μάριο Σπηλιόπουλο και Μανόλη Μπαµπούση (1997-2002). Παρακολούθησε µαθήµατα ζωγραφικής και φωτογραφίας στο UCM Facultad Bellas Artes στη Μαδρίτη, µε το πρόγραµµα Εrasmus (2000). Συνέχισε τις σπουδές του στο Μεταπτυχιακό της Ανωτάτης Σχολής Καλών Τεχνών (2005-2007) µε καθηγητές τον Τάσο Χριστάκη και τον Μάριο Σπηλιόπουλο. Έχει παρουσιάσει το έργο του σε εννέα ατοµικές εκθέσεις και έχει λάβει µέρος σε πολλές οµαδικές.  Έργα του βρίσκονται σε  ιδιωτικές συλλογές στην Ελλάδα και στο εξωτερικό. Ειδικεύεται στη φωτογράφιση υψηλής και υπερυψηλής ανάλυσης, στην πολυφασµατική φωτογράφιση-Multispectral (UV, IR), στην αρχαιολογική φωτογραφία καθώς και στη µακροφωτογραφία. Φωτογραφίζει έργα τέχνης, εικαστικές εγκαταστάσεις, αρχιτεκτονικούς χώρους και πορτρέτα. Από το 2013 συνεργάζεται µε το Εθνικό Ίδρυµα Ερευνών για τη φωτογράφιση επιγραφών των κλασικών και ελληνιστικών χρόνων στην περιοχή της Μακεδονίας. Έχει φωτογραφίσει ευρήµατα σε αρχαιολογικά µουσεία και αρχαιολογικούς χώρους (Εθνικό Αρχαιολογικό Αθηνών, Αρχαιολογικό Μουσείο Θεσσαλονίκης, Πέλλας, Έδεσσας, Κιλκίς, Άργους, Αιγές (Βεργίνα), την τοιχογραφία στον τάφο του Φιλίππου Β΄ κ.α.). Είναι µέλος του Καλλιτεχνικού Επιµελητηρίου και του Οργανισµού Πνευµατικών ∆ικαιωµάτων. Ζει και εργάζεται στην Αθήνα.

Προηγούμενες εκθέσεις